اینجا ایران!

تنها قسمتی از هستی که فکر کردن در آن لزوما سرت را به باد خواهد داد. باور نداری از گوهر بانو بپرس.

دختری که عملا دارای سه پدر و مادر بیولوژیکی است

Alana Saarinen بازی گلف و نواختن پیانو را دوست دارد. از گوش دادن به موسیقی لذت می برد و عاشق این است که با دوستانش بیرون برود. از این نظر او شبیه به دیگر نوجوانان است اما استثنایی هم وجود دارد و آن اینکه سلول‌های بدن الینا با سلول‌های بدن من و شما متفاوت است. الینا یکی از معدود افرادی در جهان است که دی‌ان‌ای بدنش متعلق به سه نفر است و نه دو نفر.

 

 

الینا می‌گوید:«بسیاری از مردم می‌گویند که خطوط چهره‌ام شبیه مادرم است و چشمانم شبیه پدرم. کمی از خلق و خویم و همینطور شخصیتم هم شبیه آنهاست. در عین حال، بخشی از دی‌ان‌ای بدنم متعلق به زنی به جز مادرم است. اما من او را مادر دومم به حساب نمی‌آورم. فقط کمی از میتوکندری او در بدن من است.»

 

از میتوکندری به کارخانه‌ی سلول‌سازی یاد می‌شود. میتوکندری جزئی از سلول است که انرژی مورد نیاز سلول‌ را تامین می‌کند و باعث می‌شود بدن به کارش ادامه دهد. میتوکندری همچنین اندکی دی‌ان‌ای هم در خود دارد.

Alana Saarinen یکی از سی تا پنجاه تن از افرادی در جهان است که مقداری میتوکندری و به همان نسبت دی‌ان‌ای یک شخص سوم را در بدن دارند. او حاصل یکی از روش‌های درمان ناباروری نوین در امریکاست که بعدا استفاده از آن ممنوع اعلام شد.

اما به زودی باز هم کودکانی همانند الینا به دنیا خواهند آمد که سه پدر و مادر ژنتیکی خواهند داشت، چراکه انگلستان در پی قانونی کردن روش مشابهی است که در آن یک اهداکننده‌ی میتوکندری ثالث به کار گرفته می‌شود تا این نارسایی ژنتیکی را رفع کند. این روش جاگزینی میتوکندری نامیده می‌شود و چنانچه پارلمان انگلستان رای به قانونی شدن این روش بدهد، این کشور تنها مکانی در جهان خواهد بود که اجازه خواهد داد کودکانی با دی‌ان‌ای سه پدر و مادر به دنیا بیایند.

 

ساختار یک سلول:

هسته:جایی که بخش اعظم دی‌ان‌ای ما در آن نگهداری می‌شود ـ خصوصیات ظاهری و شخصیتی ما از اینجا سرچشمه می‌گیرد.

میتوکندری:از آن اغلب به کارخانه‌ی سلول‌سازی یاد می‌شود، بخشی از سلول که برای عملکرد سلول انرژی فراهم می‌سازد.

سیتوپلاسم:ماده‌ای ژله‌مانند که هسته و میتوکندری را در خود جای می‌دهد.

 

 

 

الینا از طریق درمان ناباروری خاصی به نام انتقال سیتوپلاسمی به دنیا آمده است. مادر او، Sharon Saarinen برای ده سال و از طریق روشهای متعدد IVF سعی در فرزندآوری داشت. روش انتقال سیتوپلاسمی در اواخر دهه‌ی نود و توسط دکتر جنین‌شناس Jacques Cohen و گروهش در انستیتو St Barnabu واقع در نیوجرزی امریکا به کار گرفته شد. دکتر کوهن مقداری از سیتوپلاسم حاوی میتوکندری یک زن اهداکننده را به تخمک Sharon Saarinen منتقل کرد و این تخمک بعدا با اسپرم پدر باور شد. این انتقال میتوکندری، وجود اندکی از دی‌ان‌ای شخص اهداکننده را در جنین ممکن کرده است.

 

 

هفده نوزاد در کلینیک دکتر کوهن از این روش به دنیا آمدند که دی‌ان‌ای آنها متعلق به سه پدر و مادر بود. اما درمورد بعضی از نوزادان نگرانی‌هایی وجود داشت. به گفته‌ی کوهن با وجود دوازده مورد حاملگی یک مورد سقط وجود داشت که چنین چیزی غیر منتظره‌ای‌ نیست. او و گروهش  معتقدند این سقط به این دلیل روی داد که جنین اولیه یک کروموزوم ایکس کم داشت. «یک حاملگی دو قلو هم پیش آمد که یکی از دوقلوها طبیعی و دیگری فاقد یک کروموزوم ایکس بود. بنابراین نتیجه به دو مورد رسید و این امر باعث نگرانی ما شد و مسئله را در مطبوعات و در نشست‌هایی که داشتیم مطرح کردیم.»

«دیگر نوزادان همگی در زمان تولد طبیعی بودند. سه یا دو سال بعد، یکی دیگر از کودکان نشانه‌هایی مبنی بر نوعی نارسایی مربوط به اوتیسم را از خود نشان داد.»

به گفته‌ی کوهن تشخیص اینکه این نتایج حاصل تصادف باشند و یا به واسطه‌ی روش باروری روی داده ‌باشند مشکل است.

کلینیک‌های دیگر نیز این روش را کپی‌برداری کردند و کوهن تخمین می‌زند که حدود سی تا پنجاه کودک در جهان وجود داشته باشند که دی‌ان‌ای آنها متعلق به سه پدر و مادر است. در سال 2002 اداره‌ی غذا و داروی امریکا (FDA) از کلیه‌ی کلینک‌ها درخواست کرد به دلایل اخلاقی و سلامتی استفاده از این روش درمان را متوقف کنند.

 

اینجا بیشتر بخوانید.

 

 

******

دیشب غنچه‌ی یکی از گلدان‌های کاکتوسم باز شد:

 

 

*****

شنبه ۱٥ شهریور ۱۳٩۳ساعت ۱:٢٤ ‎ب.ظ توسط آزاد جهان وطن نظرات ()
تگ ها: عکاسی با موبایل گوشتکوبی