اینجا ایران!

تنها قسمتی از هستی که فکر کردن در آن لزوما سرت را به باد خواهد داد. باور نداری از گوهر بانو بپرس.

هر چی زمان می گذره بیشتر دارم مشکوک میشم که انگار یکی داره ذهن هامون رو کنترل می کنه. خنثی نمی دونم شایدم ذهن های ما قابلیت این رو داره که خیلی تصادفی افکاری مشابه رو نتیجه بده.

بارها شده بدون هیچ مطالعه خاصی به یک نتیجه خاص فلسفی رسیدم و بعد دیدم توی نت یه نفر دیگه هم دقیقا مثل اون چیزی رو که توی ذهن من بوده، ریخته توی دایره. و تازه دقیقا همون ساختار جمله ها و اصطلاحات رو هم به کار برده! خنده دارتر اینکه یارو اصن ایرانی هم نبوده و نمی دونم اهل کدوم دارقوزسیتی و سینت ممد آباد سفلی یا اولیای اون سر دنیاس.

یا شده توی نوشته ها و داستان هام صحنه هایی رو تجسم کردم و نوشتم که بعدا دیدم توی فلان فیلم یا سریال استفاده شده.

الان یه موسیقی خیلی خشتک دران احتیاج هست پخش بشه: یعنی ما اسباب بازی هایی هستیم که بدون اینکه خبرداشته باشیم یه موجود عجیب و غریب فضایی داره بازیمون میده و به دیوونه بازیامون می خنده؟!هیپنوتیزم

چهارشنبه ۱٦ اسفند ۱۳٩۱ساعت ٦:٢۸ ‎ب.ظ توسط آزاد جهان وطن نظرات ()
تگ ها: فلسفه بافی و نویسندگی و شک