اینجا ایران!

تنها قسمتی از هستی که فکر کردن در آن لزوما سرت را به باد خواهد داد. باور نداری از گوهر بانو بپرس.

دو دسته از افراد هستند که در ایران وبلاگ نویسی راست کارشان می شود. یک : آنها که اوایل دهة بیست هستند. یعنی امیدواران به آینده. دو: آنان که دهه بیست را رد کرده اند. یعنی ناامیدان از آینده.

دسته دوم خودشان به دو قسمت تقسیم می شوند. یک : آنها که یک چند صد نفری در فیسبوک دنباله رو و رفیق دارند. دو : آنها که هیچ رفیقی ندارند.

من جز آن دسته ای هستم که در هیچ دسته ای جا نمی گیرد. و این یعنی فاکدآپ! در هر حال، مطمئنم وضعم خیلی بهتر از آن دسته دوم است. از خود راضی

****

بخش جدی:

پنج نفر که چهار نفرشان سرباز وظیفه اند، در اثر بی تدبیری در گرداندن اوضاع مملکت در مرز سیستان به اسارت رفته اند. مطمئنم اگر رستم گرفتار چاه شغاد نشده بود، بدون فوت وقت می رفت و داد مادرانشان را می ستاند. البته اینکه رستم کدام جهت را برای دادستانی پیش می گرفت، ... بماند.  کیکاووس شاهی بی سیاست و نیمه دیوانه بود. اما مسئله اینست که کیکاووس کجا و ... . باز هم بماند! منتظر

سه‌شنبه ٢٩ بهمن ۱۳٩٢ساعت ۱٠:٥٤ ‎ق.ظ توسط آزاد جهان وطن نظرات ()
تگ ها: اینجا ایران و وبلاگنویسی در ایران