اینجا ایران!

تنها قسمتی از هستی که فکر کردن در آن لزوما سرت را به باد خواهد داد. باور نداری از گوهر بانو بپرس.

مطلب جدیدی نیست جز اینکه روزهایی که دارند می آیند بوی عجیبی همراهشان است. بدجوری مشکوکم که این سالی که گذشت با تمام شادی های خیابانیش، با تمام دلخوش کنک های لحظه ایش، با تمام دهن دره های آمیخته به لبخندهای احمقانه اش، دست آخر پرتابمان کند به عمقی عمیقتر.

کپسول های اکسیژن اضافه باید خرید و انبار کرد.

شقایق ها حرف ها دارند از آسفالت های داغ و گام های کوبان و فریادهای خروشان.

پنجشنبه ۸ اسفند ۱۳٩٢ساعت ۳:٢٦ ‎ق.ظ توسط آزاد جهان وطن نظرات ()
تگ ها: شک و فلسفه بافی